Opracowanie poświęcone organizacji i działalności naczelnych władz wojskowych na uchodźstwie w latach 1939-1946. Autor gruntownie omawia wyzwania polityczne i wojskowe na ziemi francuskiej, Wyspach Brytyjskich i po zakończeniu II wojny światowej. Przedstawia zorganizowanie w Paryżu rządu i władz wojskowych niezwiązanych z sanacją oraz sformowanie - zgodnie z polską racją stanu - sił zbrojnych, których udział w wojnie istotnie wpłynąłby na odrodzenie państwa polskiego w sprawiedliwych granicach. Po klęsce Francji i załamaniu się przyjętej koncepcji wypracowanie nowych planów w oparciu o Wielką Brytanię. Po zakończeniu wojny skuteczne odpieranie nacisków sojuszników w sprawie powrotu do kraju Polskich Sił Zbrojnych, by osiągnąć kompromis zaakceptowany przez znakomitą większość żołnierzy. Rozpatrywany okres obfituje w wiele doniosłych osiągnięć - ale też działań kontrowersyjnych oraz rozczarowań posunięciami i decyzjami brytyjskiego sojusznika, dotyczących chociażby postanowień geopolitycznych wobec Polski czy brak udziału polskich spadochroniarzy w Powstaniu Warszawskim. W publikacji przedstawiono ciągle zmieniające się kompetencje władz wojskowych, zwłaszcza Naczelnego Wodza, szefa Sztabu NW i ministra spraw wojskowych, a następnie ministra obrony narodowej, a także wypracowywane i realizowane plany rozwoju sił zbrojnych, obejmujące również Polaków w ZSRR, oraz udział PSZ w wielkich operacjach wojennych. Rozważania bazują na bogatym materialu archiwalnym, wytworzonym przez wyższych oficerów Polskich Sił Zbrojnych, zgromadzonym głównie w archiwach brytyjskich.