Jak kochać i cieszyć się każdą chwilą w obliczu nieuniknionego.Fantastyczna autoterapia dla szukających pociechy w trudnych chwilach.Bestseller "New York Timesa".Nina Riggs, młoda mama, żona i poetka, podświadomie wie, że jej kolej w końcu nadejdzie. Pochodzi z silnie obciążonej genetycznie rodziny - jej matka, dziadek, ciotki i kuzynowie umarli na raka. Gdy ma 37 lat, staje twarzą w twarz z nowotworem. Złośliwy rak piersi. Jedna mała plamka."Jasna godzina" miała być pamiątką dla synów - 9-letniego Freddy’ego i o dwa lata młodszego Benny’ego - która w przyszłości pozwoli im zrozumieć, jak ogromną miłością ich darzyła. Chłopcy widzą chorobę na swój naiwny sposób, a Nina stara się przygotować ich jak najlepiej na czas, w którym jej zabraknie.Błyskotliwa, rozbrajająco zabawna i głęboko poruszająca "Jasna godzina" uczy, jak kochać każdego dnia, nawet kiedy coś idzie nie tak. To książka o spojrzeniu śmierci prosto w twarz, a także niezwykle udana próba pogodzenia się z losem. Swoisty balsam dla duszy i forma modlitwy. Nina pisze bez zbędnego patosu, dzieląc się z czytelnikami swoją codziennością. Uczy, jak doceniać proste przyjemności i nie tracić pogody ducha."Jasna godzina" niemal natychmiast po premierze znalazła się na liście bestsellerów "New York Timesa". Książka podbiła serca amerykańskich czytelników, a prawa sprzedano już do kilkunastu krajów. Dziennikarze i recenzenci porównują ją z bestsellerowym "Jeszcze jednym oddechem" Paula Kalanithiego, opublikowanym przez Wydawnictwo Literackie w 2016 roku."Nina najbardziej lubiła poranki. (.) Nie zdziwiło mnie więc, że zmarła tuż przed wschodem słońca, o szóstej rano dwudziestego szóstego lutego".John Duberstein, mąż Niny"Wspaniała książka i waleczna kobieta".Lucy Kalanithi, żona Paula Kalanithiego"Poruszające. chwytające za serce. »Jasna godzina« to tegoroczny odpowiednik »Jeszcze jednego oddechu« Kalanithiego"."The Washington Post""Jest wiele książek o umieraniu, ale tylko Riggs, umierająca kobieta, pokazuje jak żyć"."New York Times Book Review"[Wydawnictwo Literackie, 2017]